Coevorder Grachtenloop nat begin met mooi einde

Na een periode van weinig tijd om te trainen, erg druk op het werk en thuis. Was het zondag 25 juni toch tijd om van start te gaan voor mijn eerste Coevorder Grachtenloop.

Ook Evelyne loopt de 10KM in Coevorden. Het belooft geen mooi weer te worden, er is regen voorspelt. En ja de weerprofeten kregen gelijk. De morgen leek het hier in Musselkanaal nog redelijk, naast de nodige bewolking bleef het droog. Maar op weg naar Coevorden begon het al stevig te regenen, maar op het moment dat ik de auto uitstap om mijn startnummer te halen is het droog. Dus startnummer opgehaald onder partytent bij de start, in deze mooie Hanzestad. Even terug naar de auto om het nummer op te spelden en nog even een flesje drinken en een banaan naar binnen te werken.

Vlak voor we van start gaan komt ook Evelyne aanlopen. Nog even een praatje en mekaar aanmoedigen voor de start. Ik zeg dat het wel geen toptijd zal worden i.v.m. de drukte van de afgelopen weken, maar ik zal gewoon relaxt mogelijk lopen. En ja hoor voor we starten begint het weer te regenen. Dus als het startschot klinkt voor de eerste van 4 ronden zijn we al goed nat. Koud is het gelukkig niet met zon 18 graden. En het gaat al lekker rap de eerste hoek om en ik heb mezelf belooft alleen bij ieder kilometer te kijken hoe de gemiddelde snelheid is. En dat ziet er prima uit met een tijd van 4.37, veel sneller dan mijn normale trainingstempo. En het gaat nog prima. Zo volgen de kilometers elkaar snel op. Na de eerste ronde begint het langzaam aan droog te worden.

Langs de route staan ondanks het slechte weer die dag toch mensen de verrichtingen van de hardlopers aan te moedigen. De drinkposten die ruim voldoende aanwezig zijn hebben niet veel te doen, maar enkel deelnemers hebben het toch al warm en nemen een bekertje water dankbaar aan, of een natte spons. Voor me loopt een man die ook een spons heeft gepakt en die bij zijn nek in het shirt heeft gestoken. Als ik halverwege de 3e ronde weer langs een drinkpost kom, neemt deze man 2 nieuwe sponsen aan. Hij kijkt even opzij als ik hem voorbij ga en bied mij ook een spons aan. Ik wimpel het vriendelijk af met “nee hoor dank je, maar ik ben al nat van de regen” Oke zegt hij en stopt ook deze spons nog bij zijn shirt in. Ik zit me ondertussen af te vragen hoe hij het hardlopen redt als het richting de 30 graden gaat.

En dan komt voor de 3e maal de finish in zicht en eigenlijk loopt het nog lekker in dit tempo, en de vermoeidheid begint nog niet op te spelen. Pas na 8,5KM begin ik de hoge snelheid te vermenen. Maar ik besluit dan ook om de laatste toch proberen te versnellen. En dat lukt ook nog met een tijd van 4.39 is het de snelste kilometer. En met een mooie totaal tijd van 45.59 ben ik dan ook erg tevreden.