Hoge Veluwe Loop 2017 , bijna een PR

Zondag 8 oktober was het zover, mijn eerste 10KM Hoge Veluwe Loop.

Zondagmorgen even over 12.00 parkeer ik op de aangegeven plek op het terrein van defensie langs een schietterrein. Nog even een flinke slok drinken, 4 broodjes en een banaan naar binnen werken. Dan eerst 2 kilometer wandelen om het starnummer af te halen, en dan nog 500 meter naar de start. Aan de start is het heel gezellig en lopen al vele lopers. Lopers die al eerder zijn gestart op andere afstanden komen binnen, en de lopers voor de 10KM staan al te trappelen om van start te gaan.
Groepjes staan gezellig pratend over vorige lopen en te verwachten eindtijden, of hebben het er over dat ze vandaag wel of niet goed in vorm zijn. Sommige mannen en vrouwen hebben familie en/of vrienden mee.
Het is vandaag gelukkig een stuk beter weer dan de afgelopen week van regen en storm. Het is redelijk zonnig en droog, en met een temperatuur van 18 graden heerlijk loopweer.

Als ik het startvak inloop zie ik even voor me de 45 minuten pacer, geen 50 minuten pacer, maar wel veel verder naar achteren de 55 minuten pacer. Ik ben mijn Garmin horloge vergeten en besluit om de 45 minuten pacer zo lang mogelijk te volgen. Dan gaan we van start, en even later zie ik dat ik door de drukte zon 100 meter achter ben geraakt op de 45 minuten pacer. Ik besluit de afstand in elk geval niet groter te laten worden en probeer de komende 2 kilometer dichter bij te komen. Het loopt lekker en na 2,5 KM heb ik gelukkig aansluiting gekregen bij het inmiddels kleine groepje (15) dat de 10 binnen de 45 minuten wil lopen. Een loper die me inhaalt, die had beter geen knoflook kunnen eten. Als hij uitademt en vlak voor me loopt komt er niet zon frisse lucht in mijn neus, ik ruik echt liever een boslucht. Na 5KM kan ik het groepje goed bij houden, maar ik merk wel dat het inmiddels meer moeite kost.
Op naar de volgende helft. Gelukkig verneem ik mijn linker knie dan nog niet, maar even na de 6 begint ik die wel te voelen. Ik kan er gelukkig wel om doorlopen. Dan na de 7KM moet ik het groepje 45 minuten toch iets te laten uitlopen. En met een iets lager tempo zie ik ze heel langzaam verder van me vandaan lopen. Achter me zijn erg weinig andere loper te bekenen, en heel af en toe gaat me dan ook iemand voorbij. Dan volgen KM 8 en 9 en nog steeds zie ik de 45 minuten pacer verder voor me. Dan nog een lange bocht en op de finish af.
En met een tijd van 45.53 ben ik dik tevreden, net iets 15 sec langzamer dan in mei 2016 in Leeuwarden. Na de finish krijg ik een appel en een flesje water, die ik dankbaar aanneem. En al kauwend op de appel spreek ik de 45 minuten pacer nog even aan, en geeft hem een compliment over zijn strakke tempo, niet te snel van start.

De Hoge Veluwe loop is een goed georganiseerde en gezellige loop. Lekker door de bossen over verharde paden en een klein stuk bospad. Volgend jaar maar weer van start. Maar achteraf zie ik pas iets vreemd aan de medaille, een dames fiets met kinderzitje?